Klaar Cornelis - Valérie De Ravet - Jan Pieter Cornelis

            

   Klaar Cornelis

In haar werk is er altijd een duidelijke verwijzing aanwezig naar de groeipatronen in de natuur .

Deze verwijzing toont zich in geometrische motieven, herhalingen van wetmatigheden, in het ritme van een steeds terugkerend proces...

Het observeren van dit cyclische proces van groeien en ook weer afsterven levert bepaalde elementen die ze gebruikt als motief voor haar beelden.

Deze zijn echter geen direct herkenbare vormen uit de natuur. Het resultaat van haar inspiratiebron kan geïnterpreteerd worden als fossiele vormen; m.a.w. het werk refereert naar iets wat verdwenen is en getuigt dus van een herinnering van haar observaties.
Het beeld in steen of brons krijgt zo zijn eigen leven; het wordt een sculptuur zonder symbolische of metaforische verwijzingen.

   Valérie De Ravet °1977
De werken (litho's, tekeningen en houtsneden) omvatten ingebeelde, verbeelde of verhaalde reizen, zoals in een droom of zich verplaatsend in de realiteit.
Sommige werken verwijzen naar andere, als een volgverhaal, een reis die reeds geweest is, of nog verdergezet zal worden.
Soms is het een snelle weergave, een indruk van verplaatsen in een landschap, soms wordt er stilgestaan bij een (denkbeeldig) panoramisch standpunt, of is het net de indruk van een droom die blijven hangen is, verbrokkeld in delen, soms ook als geheel verhaal dat je kan proberen vasthouden, te vangen, analyseren, herbeleven of weer loslaten.

   Jan Pieter Cornelis °1968
Jan Pieter Cornelis creeert sinds eind jaren negentig tekeningen.
Hij beschouwt het tekenen als een autonoom en zelfstandig medium: een geestelijke activiteit in de zuiverste vorm.
De geest verlaat het vertrouwde interieur, het atelier van de kunstenaar, en verkent het landschap, de weidse ruimte buiten het raam. De kunstenaar fungeert hierbij enigzins als voerman op de Styx, hij escorteert ons naar het land aan de overkant. Maar, de toeschouwer blijft niet in dat land. Kunst bekijken is slechts een oefening, een repetitie.
Het betreft hier een proces van vertrekken uit, en terugkomen tot wat wij de `alledaagse werkelijkheid' noemen. In de spanning tussen kunst en realiteit ligt een gebied dat Jan Pieter Cornelis wil onderzoeken.
Geen wonder dat hij zijn drijfveer als kunstenaar verduidelijkt met de woorden: `Ik teken om te begrijpen:
   Uit de tekst `Onderzoek met open raam' van Nic Peeters
   

   Piet Brak ° 1943 - inleiding vernissage   
Door Litergra werden auteur - Piet Brak en beeldend kunstenaar - Jan Pieter Cornelis geselecteerd om in 2008 te participeren aan een literair en beeldend uitwisselingsproject tussen Vlaanderen (Grafisch centrum Frans Masereel) en Zwitserland (Litographie und Radierwerkstatt -Schloss Haldenstein).
         
                  Een kind loopt weg.
                  Vindt vader en moeder
                  drijvend op het water:
         
                  het glimlacht.
         
                  Er heerst wanorde hierdoor
                  in het hiernamaals,
                  zegt de kwezel.
         
                  Hij hoort iemand naderen.
                  Hij hoort liever het woord.
                                    Piet Brak
         
                  Uit 'Echo van een dichter in een grot' - 2007
                  Uitgever: Brèmond - Nîmes ( France)