Jilly Sutton
How strange it is to see with how much passion,
|
| “When I first saw Jilly Sutton's double-sized head of Andrew Motion, the Poet Laureate, in London's National Portrait Gallery, I was immediately struck by one overriding thought – this was not simply a sculpture” of” a poet, it was also a sculpture” by “a poet. |
| Poetry has no exclusive definition, but certainly it is the imaginative expression of emotion, reflection and the human condition. In the presence of this grainy, apparently tranquil image, I found myself somehow compelled to contemplate the man behind the face and the world he, and all of us, inhabit. |
|
Many artists – prose writers, poets, painters, sculptors, photographers – strive to illuminate the human condition, and here was an image that did just that. |
|
Jilly's most recently sculpted heads, collected together here, have that same arresting tranquillity, momentarily rooting us to the ground and drawing us into quiet reflection. |
|
In addition to the heads, there are several abstracted figurative works on show. As shapes, these speak for themselves, but we know what they represent we may find ourselves looking at them differently, examining the relationship beween abstract and figurative images. |
| Jilly's surface treatment of the wood, highlighting the organic qualities to which we are instinctively attracted, gives her work a unique appeal. Nearly all her sculptures, however large, are carved from one piece. Wood is alive, mobile, forever in thrall to die duet between sapwood and heartwood. To sculpt in wood is to recognise that the medium will continue to play out the role given to it by nature, and it is essential to anticipate and minimise the seismic fault lines that appear.Prior to carving, Jilly makes sketches and maquettes but she knows that each piece of wood will have its own particular characteristics. So we see that uncertainty and possibility continue to inhabit the medium.” |
| Philip Mitchell |
 |
| "Wanneer ik voor het eerst – in London National Portret Gallery - de grote sculptuur van het hoofd van Andrew Motion zag, kwam bij mij één gedachte op. Dit beeld is een sculptuur van een poëet gemaakt door een poëet." |
| Poëzie heeft geen exclusieve definitie maar is zeker een imaginaire expressie van emotie. In de aanwezigheid van dit gegroefde rustige beeld was ik zo ingenomen door de persoon achter het aangezicht en de wereld waarin hij en wij vertoeven. Alle kunstenaars streven ernaar "de mens " te eren en hier is het beeld dat dit in alle essentie doet. |
| Jilly's meest recente gesculpteerde hoofden, hier verzameld, brengen dezelfde ontwapenende rust. Ze brengen ons in de realiteit, anderzijds tekenen ze voor ingetogen reflectie. |
| Er zijn ook verschillende abstracte figuratieve werken. In vorm spreken ze voor zichzelf maar als we weten wat ze voorstellen beseffen we dat we ze anders bekijken. We onderzoeken de relatie tussen het abstracte en het figuratieve beeld. |
| Jilly's behandeling van het oppervlak licht de organische structuren van het hout op, waardoor we ons aangetrokken voelen en het die unieke uitstraling geeft .Bijna alle sculpturen zijn gesneden uit één stuk hout. Hout leeft, hout bewerken is aanvaarden dat de natuur zijn rol zal blijven spelen en het is essentieel dat te aanvaarden en/of te minimaliseren. |
| Naast beeldhouwen maakt Jilly houtsneden en maquettes.Ze weet dat elk stuk hout de eigen karakteristieken heef |
| Philip Mitchell |
 |
