Hanka Lee

Hanka (Young Hyang) Lee

Sculpturen -schilderijen -tekeningen

Hoe monochroom blijven twee monochromen in interactie met elkaar?
Het werk van Hanka Lee kan je energetisch opgeladen schilderijsculpturen of performatief, minimalistische installaties in rood en blauw noemen. MOON 3 bijvoorbeeld, twee rode ononderbroken balken horizontaal bovenaan de muur geplaatst ondersteund door twee vertikale onderbroken blauwe balken die gedeeltelijk van de muur loskomen en de ruimte innemen.
PIANO, een reeks van 3 triptiekjes anders van opzet, meer verborgen, maar gebruik makend van dezelfde kleuren en vormen.
INT, acht balkjes op gelijke afstand op de muur geplaatst leveren een ritmisch effect. De tinten rood en blauw mengen zich en werken op elkaar in. Deze interactie tussen rood en blauw (vandaar de titel van het werk) kan je beschouwen als één van de belangrijkste kenmerken in het werk van Hanka Lee.
Veel wordt haar werk beschreven en geïnterpreteerd vanuit de westerse abstractie, voornaamelijk concrete painting of een té esoterische en té westerse yin-yang interpretatie. Hierdoor doe je tekort aan het werk van Hanka Lee, waar ze trouw blijft aan de basis van haar zuivere oosterse filosofie. Zo ontgaat je de dynamiek die haar werk uitstraalt en verval je snel in een zwart - wit tegenstelling.
Haar kunst leeft tussen schilderkunst en sculptuur, bestaat uit statische voorwerpen en vloeiende inhouden steeds uitgedrukt in rood en blauw.
Hoewel de estetiek in haar werk systematisch,logisch en mathematisch is, ( in Moon 5 is de oppervlakte van het rode textiel gelijk aan de oppervlakte van de twee blauwe balken) verblijft haar werk boeien in een vloeiende, dynamische en transformerende ruimte.
De interactie van het steeds weerkerend bipolaire kleurenschema van rood en blauw geeft een waaier van kleuren met verschillende intensiteit. In het ene werk wordt de kleur afgezwakt met wit, om ze op een ander moment in volle intensiteit op elkaar in te laten werken door gebruik te maken van de zuivere pigmenten.
Het zijn de polen van een bipolair wereldbeeld, gefundeerd op het samenspel van tegenstrijdige energetische paradoxen waarbij de witte ondergrond zinnebeeld staat voor vrede en zuiverheid., Hierbij zijn de witte constructies vaak weggeschilderde roden of blauwen wat voor een zinderend effect zorgt. (zie "Du und ich ") Met deze vormelijke experimenten doorbreekt Hanka Lee op eigenzinnige wijze de statische omgeving op zoekt naar de intrisieke beweging van de gebruikte elementen.
De basis van haar werk vindt Hanka Lee terug in de trigrammen en hexagrammen uit het boek van de transformatie, I Tjing. Deze oude Chineese geschriften brengen je in contact met de creatieve werking van je ervaring, je onderbewuste en intuïtie. Bij deze interactie worden positieve energieën vrij gemaakt en de verandering mogelijk is.
Zo komt men tot de bevinding dat het werk van Hanka Lee in de westerse hedendaagse kunst dichter staat bij de performance kunst en minder te maken heeft met de westerse abstracte kunst. De nadruk wordt niet gelegd op het "zijn" maar op de transformatie en de interactie die het "worden" met zich meebrengt.
Naar de inleiding van Sofie Van Loo, wetenschappelijk medewerker Gynaïka - KMSKA