André Saelemaekers

   Esthetiek van de onverschilligheid

De dromer moet er ten opzichte van ieder ding naar streven de duidelijke onverschilligheid te voelen die dat ding als ding bij hem veroorzaakt.

Onmiddellijk instinctief uit ieder object of voorval datgene halen dat er droombaar aan is, en al wat er reëels in zit dood achterlaten in de buitenwereld.

Ziedaar wat de wijze in zichzelf moet zien te verwezenlijken.

De schilderkunst van André Saelemaekers is het resultaat van zijn zoektocht naar pure esthetiek.

De reeks abstracte werken op klein formaat die hij toont in Galerie Het Vijfde Huis kwam het laatste anderhalf jaar tot stand in een door hem recent aangewende techniek.

Met was, lijm, pigment en olieverf bouwt hij zijn schilderijtjes op, laag per laag, uiterst bedachtzaam en voorzichtig.

Zijn keuze voor synthetische witte was of lijm en pigment is niet toevallig. Was heeft als belangrijke eigenschap dat het enerzijds transparant is en anderzijds toch dekkend werkt. Was legt een sluier die de onderliggende lagen gedeeltelijk verbergt, maar ze tegelijk ook laat doorschemeren. Was laat de dingen zien zoals ze niet zijn.

Door het licht dat erin speelt heeft het beeldoppervlak eindeloze nuances van wit en van de kleur die eronder zit.

Het oppervlak krijgt telkens een andere structuur door de was op te schuren, er in te krassen of hem op te boenen.

Elk doek of object vertelt het verhaal van het maken ervan, vorm en inhoud vallen compleet samen.

De kleine werkjes van André Saelemaekers zijn niet gemaakt met grote gebaren en vertellen geen grote verhalen.

Veerleer gaat het om reeksen met minimale variaties, aangebracht in de verschillende beeldelementen zoals lijnen en vlakken, licht en kleur, structuur en textuur.

In elk geval getuigen ze van een grote poëtische kracht en spannende subtiliteit.